WEBpublication BOOK wart0165 / EPAGE 41 of 50

Einde van de integratie

hoofdstuk 38

Koop de gedrukte versie van roman: Einde van de integratie - klik hier

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0165
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (roman) 'Einde van de integratie'

Op een warme dag in juni zit Saina in de vooravond televisie te kijken in de woonkamer. Zij denkt nog steeds aan het verleden en beseft dat die periode definitief voorbij is. Haar leven is totaal veranderd en zij kan geen kant op. Terwijl zij na zit te denken, hoort zij de voordeur open gaan en ziet Guus met een brede lach op zijn gezicht binnen lopen. Op lachende toon zegt hij: 'De LPI heeft de verkiezingen gewonnen, kom trek snel mooie kleren aan. Wij gaan het vieren in de kroeg.' Saina heeft hem bijna nooit zo zien lachen en besluit om snel naar haar kamer te gaan, om andere kleren aan te trekken. Enkele ogenblikken later zitten zij in de auto, op weg naar het stamcafé van Guus.

Het café in Rotterdam is stampvol met zuipende mannen, die allemaal in een vrolijke stemming zijn. Saina is voor het eerst in deze kroeg met haar meester en zij voelt een lichte angst voor al de grimmige blikken van de mannen. Zij besluit om wat vruchtensap te drinken en af te wachten tot het feest voorbij is, maar het wordt steeds drukker. Guus drinkt heel veel bier en enkele uren later, aan het einde van de avond is hij stomdronken. Een dronken man loopt dan naar Saina toe en roept: 'Dit is een illegale buitenlandse hoer, laten wij haar integreren.' Al de mannen juichen en schreeuwen, waarna een man het tengere meisje beetpakt en haar meesleurt naar een tafeltje in het midden van het café. Hij legt Saina met haar rug op de tafel en trekt haar broekje uit, waarna hij haar begint te verkrachten. Alle mannen staan onderwijl in een kring om de tafel, en wachten ongeduldig op hun beurt om het weerloze, buitenlandse meisje te gebruiken. Saina kan niets anders doen, dan deze marteling lijdzaam te ondergaan en af te wachten tot al de mannen een eerlijke kans hebben gekregen om haar halfdronken te verkrachten.

Op een gegeven moment besluiten de uitgeleefde mannen om weer te gaan drinken en laten het snikkende, bruine meisje links liggen. Saina besluit dan om stiekem weg te lopen uit het café en merkt dat niemand haar volgt. Terwijl zij door de Rotterdamse straten rent, ziet zij overal brandende stapels hout en vluchtende vrouwen met hoofddoekjes op. Grote groepen Nederlandse mannen rennen achter de vrouwen en pakken hen een voor een op, om hen vervolgens midden op straat te verkrachten. Ze ziet dode lichamen van Turkse en Marokkaanse mannen op straat liggen en gelooft haar ogen haast niet. Het lijkt alsof iedereen in Rotterdam gek geworden is en erop los ramt, als dolgedraaide gekke blanken. Ze blijft angstig doorrennen, tot ze moe is en langzaam doorloopt.

'Pak die hindoeslet daar. Pak haar,' hoort zij uit de verte roepen in haar richting. Saina ziet een lange, kale man achter haar en rent weg, om te ontsnappen. Een hele groep mannen achtervolgt haar en zij voelt een vreselijke angst in haar binnenste. In een flits ziet zij een politieauto en rent ernaar toe. Een agent grijpt haar stevig beet en sleurt haar mee. Zij wordt alleen in een kooi opgesloten en afgevoerd naar een politiebureau in de buurt.

Het politiebureau is vol met Turkse en Marokkaanse vrouwen, die allemaal een voor een in cellen worden opgesloten. Saina hoort hoe de vrouwen huilen en schreeuwen, terwijl de agenten hen martelen in de afgesloten cellen. Een agent trekt haar uit de kooi, grijpt haar beet en duwt haar ook in een cel, waarna hij haar begint te schoppen en haar ruw verkracht. Daarna loopt hij weg en sluit de celdeur.

Saina voelt een misselijk gevoel en braakt op de grond van de politiecel. Haar hele rok is rood door het bloed, dat uit haar onderlichaam gutst. Vermoeid en angstig loopt zij naar het toilet en spoelt haar mond met het water uit de kraan boven de pot. Het is al laat in de avond en het gegil van de buitenlandse vrouwen in de andere cellen vermindert langzaam. Doodmoe gaat zij liggen op het harde matras en probeert na te denken. Zij heeft geen flauw idee wat er nu in Nederland is gebeurd. In het café hoorde zij terloops dat de LPI een rechtse politieke partij is, maar verder begrijpt zij er nog steeds niets van. Terwijl zij zo nadenkt, valt zij wegens de dodelijke oververmoeidheid in een diepe, kalmerende slaap.

Ze kijkt om haar heen en ziet honderden mannen om haar heen staan. Al die mannen spuiten hun zaad op haar totdat zij bijna verdrinkt in de klotsende, vloeibare spermamassa, die de hele lijkkist vult. Opeens voelt zij honderden kleine beestjes op haar lichaam en ziet hoe al de blanke zaadjes in kleine wormpjes veranderen. De beestjes vreten haar daarna levend op en zij gilt het uit van angst, terwijl het buiten dondert en bliksemt.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (roman) 'Einde van de integratie'