WEBpublication BOOK wart0165 / EPAGE 33 of 50

Einde van de integratie

hoofdstuk 30

Koop de gedrukte versie van roman: Einde van de integratie - klik hier

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0165
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (roman) 'Einde van de integratie'

Met een bedrukt gevoel gaat Saina zitten in de luxueuze bureaustoel, tegenover advocaat Bangli. 'Zo zo, wat kan ik voor je doen. Leg je probleem even snel uit meisje.' Ze knikt en begint te vertellen. 'Vorig jaar ben ik naar Nederland gekomen om wiskunde te studeren aan de Technische Universiteit in Delft. Mijn tante stond garant en ik had een studiebeurs gekregen. Maar ik kreeg ruzie met mijn tante en nu wil zij niet meer garant staan voor mijn verblijfsvergunning.' De jonge advocaat kijkt haar ijskoud aan en vraagt: 'En wat moet ik voor je doen?' Saina kijkt hem even verbaasd aan en vraagt: 'kunt u voor mij een verblijfsvergunning regelen, zodat ik mijn wiskunde studie kan afmaken?.' Hij lacht even om de onnozele toon waarop dit Hindoestaanse meisje praat. 'Nou, zo gemakkelijk gaat dat niet. Ik kan niets even regelen voor je, want de vreemdelingenwetten zijn moeilijk. Maar het zal je wel 3000 euro contant kosten, als ik jouw zaak in behandeling neem.'

Saina kijkt hem behoorlijk verrast aan. 'Ik heb nu geen studiebeurs meer en kan niet zoveel betalen.' De man verklaart dan op ferme toon: 'Als je mij niet kan betalen dan kan ik je zaak niet in behandeling nemen. Je zal mij toch moeten betalen voor mijn werk.' Het broze meisje zegt op bedroefde toon: 'Help mij toch. Ik heb een wiskunde talent en moet mijn studie afmaken, om mijn eigen leven op te bouwen. Hoe moet ik nu verder leven?' De juridische maniak is onverbiddelijk: 'Sorry, ik kan je niet helpen meer. Je zaak is verloren en ik kan er niets tegen doen, maar het gratis spreekuur is voorbij. Ik moet verder. Je moet nu weggaan meisje, sorry.'

Saina kijkt de Hindoestaanse advocaat even kwaad aan. 'Twee andere advocaten hebben mij hetzelfde gezegd. Wat moet ik nu doen? Kunt u mij echt niet helpen met mijn verblijfsvergunning? Ik heb niemand meer die mij kan helpen. Waar moet ik naar toe gaan, zonder een studieverblijfsvergunning? Waarom wilt u mij niet helpen. Ik ben toch ook Hindoestaans net als u. Ik ga dood als niemand mij wil helpen.' Op formele toon antwoordt Bangli: 'Meisje, ik kan je niet helpen. Je moet nu meteen weggaan, anders kost dit gesprek je zestig euro contant en dat moet je mij dan direct betalen.' Het arme hindoemeisje kijkt haar geloofsgenoot met een bedroefd gezicht aan en voelt hoe een traan over haar wang glijdt. Zij staat langzaam op uit de dure stoel en loopt de spreekkamer uit, met een verslagen en verloren gevoel.

Terwijl Saina over de kale straatstenen loopt, hoort zij de koude woorden van advocaat Bangli door haar hoofd suizen. Hij vertelde alles op een afgemeten toon en dat deed haar veel pijn. Waarom wil hij mij niet helpen? Ze begrijpt het gedrag en de denkwijze van de hindoestaanse Nederlanders niet goed en beseft dat zij alleen aan geld denken. Misschien hebben de hindoestanen in Nederland al deze slechte manieren geleerd van de blanken, waardoor zij gemene beestmensen geworden zijn. Zij weet helemaal niet meer hoe het verder moet met haar leven en voelt alleen wanhoop, angst en onzekerheid. Met een gebogen hoofd loopt Saina wezenloos naar het einde van de straat en weet daarna totaal niet welke kant zij op moet gaan. Haar hoop heeft een dieptepunt bereikt en het lijkt alsof elke richting vanuit deze straathoek naar een genadeloze afgrond leidt, wat haar innerlijk vervuld van nieuwe angsten voor de toekomst.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (roman) 'Einde van de integratie'