WEBpublication BOOK wart0165 / EPAGE 22 of 50

Einde van de integratie

hoofdstuk 19

Koop de gedrukte versie van roman: Einde van de integratie - klik hier

Offeraar       Dewanand
Offercode      wart0165
Offerdatum     16 juni 2006

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (roman) 'Einde van de integratie'

Saina zit een stukje roti met kip te eten en denkt een beetje na over het gesprek met Joke in de middag. Joke vertelde dat integratie hetzelfde is als genieten en eigenlijk vindt zij dat best prettig. Nu is zij beslist heel goed geïntegreerd en Lex zal haar helpen om nog meer te integreren, zodat zij een modern Nederlands meisje wordt. Toch begrijpt zij nog niet goed hoe moderne meisjes met hun man leven. Sarita is misschien een goed voorbeeld van een modern Hindoestaans meisje, want zij heeft twee mannen en is bovendien erg religieus ingesteld. Tot nu toe heeft zij niet veel moderne Hindoestaanse meisjes gezien. Misschien is Sarita echt totaal geïntegreerd in Nederland en daarom kan zij heel veel genieten van het leven met twee mannen. Iets hiervan begrijpt zij echter niet goed. Het hele begrip integratie klinkt niet erg logisch en zij snapt nog niet alles ervan. Het is iets anders dan wiskunde, want dat is logischer, denkt Saina in zichzelf, terwijl de laatste restjes van de snelle rotihap door haar keelgat glijden.

Ze staat op om het lege bord in de wasbak te zetten en het eventjes af te wassen. Het is al acht uur 's-avonds en ze wil de hele avond studeren. Elke avond probeert zij iets te doen aan de studie, zodat de studieachterstand kleiner wordt, maar meestal lukt het niet erg goed, want de tijd gaat in Nederland heel snel voorbij. Het is hier heel anders dan in Suriname, want daar gaat alles veel langzamer en het leven is veel ontspannender. Op een bepaalde manier voelt Saina dat zij geen tijd meer heeft voor rust en een heel gejaagd leven leidt. De weken vliegen heel snel voorbij en aan het eind van elke week gaat de tijd nog sneller. Misschien is dit Nederland en moet ik er nog aan wennen, denkt Saina, terwijl zij het afgewassen bord op het wasrek legt, om te drogen.

Terwijl zij op de eenpersoonsbank zit en een kopje thee drinkt, rinkelt opeens de deurbel. Saina schrikt er eventjes van, want zij doezelde net een beetje. Gespannen staat zij op om de deur te openen en beseft direct dat het niemand anders kan zijn dan Lex, want die is al een week niet op bezoek geweest. Nu heeft hij zo te zien weer even tijd voor haar integratielessen. De voordeur draait soepel open en ze ziet een vrolijke Lex buiten staan. Hij stapt snel naar binnen en trekt zijn jas direct uit. Saina begrijpt even niet waarom hij er zo vrolijk uit ziet en zulke mooie kleren aan heeft. Zijn brede blauwe das ziet er heel grappig uit en het ding siert zijn mooie, groene colbert, dat vol zit met zwarte glimmende strepen. 'Mijn liefste Saina, vandaag is een grote dag voor jou'. Ze kijkt hem vol verwachting aan, hoewel zij er niets van begrijpt en zegt niets. 'Ik heb besloten om vandaag met je te trouwen,' zegt hij op joviale toon en pakt een langwerpig pakje uit de grote tas die hij bij zich draagt. Saina begrijpt het nog niet helemaal en kijkt hem met grote zwijgende ogen aan, want dit verwachtte zij totaal niet. Zij herinnert zich de belofte van Joke en beseft dat dit een cadeau is van haar fantastische psycholoog, die tot nu toe heel veel voor haar gedaan heeft en haar heel erg goed steunt. Ze voelt een opwinding en beseft dat haar leven sterk zal veranderen.

Uit het pakje van Lex komt een bos rode rozen, die hij aan zijn kleine, exotische vriendin geeft met de woorden: 'Voor jou alleen leef ik vanaf vandaag, mijn bruine schat.' Zijn rechterhand glijdt daarna in een binnenzak van de colbert en tovert een klein, rood doosje eruit. Saina weet nog steeds niet wat ze moet zeggen, want alles doet hij zo snel en ze voelt zich een beetje moe en opgewonden. Haar integratievriendje opent het doosje en zegt plechtig: 'Met deze ring trouw ik vandaag met jou, schatje...' Daarna pakt hij de tere meisjeshand en schuift de goedkope ring door de dunne ringvinger van het bruine wicht, die zich totaal verrast voelt en niet goed weet wat zij moet doen. Saina glimlacht zwijgend, terwijl zij verlegen staart naar de lieflijke rozen in haar linkerhand en het koude metaal van de ring voelt aan de andere hand. Lex zegt vervolgens op kalme toon: 'Nu zijn wij echt verloofd en over een half jaar ga ik met je in het stadhuis trouwen. Vind je dat goed, schatje?' Ze voelt een soort zekerheid door deze bekentenis, kijkt hem breed glimlachend aan en antwoordt: 'Het lijkt alsof ik droom, Lex.' Hij lacht even luid en zegt dan op commanderende toon: 'Ja, nu ben je mijn vrouwtje. Maak snel wat zwarte koffie voor mij'. Daarna gaat hij zwijgzaam zitten op de bank.

Saina zit met een onzeker gevoel op de bureaustoel te kijken naar de bewegende beelden op het televisiescherm, terwijl haar nieuwbakken man rustig zijn koffie opdrinkt en niets tegen haar zegt. Ze voelt een verhulde spanning in haar hele lichaam en probeert na te denken over alles wat er zonet gebeurd is. Hij wil dus trouwen met haar en eigenlijk vindt zij dat best goed. Ze is immers al naar bed geweest met hem en daarom moet hij nu voor haar zorgen. Zo hoort het. Toch weet zij niet goed hoe het daarna verder moet met haar studie, want misschien zal zij daar dan geen tijd meer voor hebben. Deze wiskunde studie betekende veel voor haar, want zij houdt er gewoonweg van en wil het nooit afbreken, om met een man te gaan leven. Wiskunde is meer dan een studie voor haar; het is zelfs haar geloof.

'Kom we gaan wat leuke dingen doen,' zegt hij op een onverwacht moment en zet de lege kop koffie op de grond. Ze schrikt er haast van en kijkt hem verrast aan. Hij staat op en begint zijn kleren haastig uit te trekken. 'Vrouwtje, kleed je snel uit, want ik heb weinig tijd vanavond,' commandeert hij op norse toon. Saina kijkt hem nog steeds zwijgzaam aan en weet niets beters te verzinnen dan te gehoorzamen, want hij heeft nu immers het recht om alles te bepalen, als haar almachtige heer en meester. Haar jurkje en slipje glijden soepel en snel naar beneden, waarna een tenger, bruingekleurd lijf zichtbaar wordt. Ze voelt zijn koude en ruwe hand om haar middel glijden en kijkt zwijgend naar zijn woest uitziende onderlichaam. Het is duidelijk dat hij echt zin heeft om met haar naar bed te gaan. 'Ga op het bureau liggen,' zegt hij koelbloedig, terwijl hij het potje zalf pakt uit de tas op de grond. Als een mak en gehoorzaam lammetje gaat Saina op het bureaublad zitten, met de benen wijd uit elkaar, alsof zij zich voorbereidt om opnieuw geslacht te worden.

Het lijkt alsof hij haast heeft, want hij smeert de zalf heel snel op de gapende wond tussen haar dunne benen. Daarna begint hij met zijn gespannen liefdesstaaf te wrijven tegen haar geslachtsorgaan en stoot het ding er met een stevige stoot diep in. Saina kermt even van pijn, want het lijkt alsof een felle, gloeiende dolk haar edele onderlichaam doorboort. Ze geeft zich snel over aan de ijzeren wil van deze stevig gebouwde Nederlandse man en laat zich gewillig doorboren. Terwijl Lex ritmisch aan het stoten is, klinkt opeens het gejammer van de deurbel in de kleine studentenkamer. Een scherpe vrouwenstem schreeuwt van buiten: 'Saina, doe open, ik ben het Joke.' Lex loopt onmiddellijk naakt naar de voordeur en opent die. Saina ziet dan hoe Joke giechelend de kamer binnenloopt en haar lachend begroet met de woorden: 'Gefeliciteerd Saina, ik hoor dat Lex met je getrouwd is vandaag. Ik heb ook een cadeautje voor jou meegenomen. Kijk maar.' Ze geeft lachend een pakje met glimmend, goudkleurig cadeaupapier eromheen aan het poedelnaakte meisje, die niet goed weet wat er gebeurt en weifelend kijkt naar haar beschaamd jurkje op de grond.

'Maak het pakje maar direct open meisje,' zegt Joke op hilarische toon en kijkt lachend naar haar patiënte. Met een onzeker gevoel begint Saina het papier open te scheuren en blijft zwijgen, want dit is de eerste keer dat zij naakt staat voor haar persoonlijke psycholoog. Een doorzichtig plastic deksel komt te voorschijn uit het gouden pakje. Saina kijkt met grote ogen naar de inhoud en herinnert zich plotseling dat zij zoiets heeft gezien bij haar tante thuis in de onderste lade. Het is een langwerpig, buisvormig ding, met een witte kleur, maar zij weet nog steeds niet wat Nederlandse vrouwen ermee doen. 'Wat is dit ding?,' vraagt Saina op weifelende toon aan haar psycholoog. Lex en Joke lachen beiden heel luid om de onnozele vraag van deze naakte, naïeve buitenlandse meid. 'Kom op Saina, weet je echt niet wat dit ding is,' zegt Joke lachend. 'Nee,' verklaart het Hindoestaanse meisje op een zelfverzekerde toon. Joke en Lex lachen zeker een volle minuut lang om dit bloedserieuze antwoord.

'Nou Saina meisje, dit is een vibrator. Hier zijn nog tien batterijen ervoor, als cadeautje van mij en Lex.' Joke zet een plastic zakje op de bureautafel en zegt: 'Kom ga liggen op het bed, dan wijs ik je hoe het werkt.' Gehoorzaam gaat Saina op het kleine bed liggen en wacht af wat haar psycholoog nu zal doen. 'Gelukkig zeg, Lex heeft je al nat gemaakt, zie ik,' uit Joke op hilarische toon en pakt de vibrator uit het doorzichtige doosje. Ze drukt op een knopje onderaan en het gezoem van het apparaat vult de kleine kamer. Verbaasd wacht het meisje af wat er zal gebeuren. 'Hou je benen wijd uit elkaar Saina,' zegt Joke op bevelende toon en drukt daarna het apparaat tegen de smalle, exotische spleet van haar patiënt. Saina voelt haar hele buik trillen en voelt een prikkelende sensatie door haar hele lichaam schieten. Het trillende ding glijdt soepel en snel in de duistere diepte van haar buikholte. Het lijkt alsof felle stroomstoten steeds sneller en sneller, door haar hele onderlijf schieten, want Joke penetreert met het apparaat steeds dieper in het bruine spleetje van het kleine meisje, die machteloos met de benen wijd ligt te genieten op haar eigen bedje. Ze sluit haar zwarte ogen en ziet opnieuw beelden van de felle mannelijke lichtflitsen, die haar hele geest en lichaam doorboren, totdat het geflits een maximum bereikt en haar gevulde innerlijk zich met kracht ontlaadt. Ze kermt even tijdens dit hevige hoogtepunt en blijft daarna totaal ontspannen liggen.

'Geweldig meisje, je bent klaargekomen. Gefeliciteerd,' schreeuwt Joke enthousiast. 'Elk Nederlands meisje heeft een vibrator thuis en jij hebt zo een ding ook nodig om perfect te integreren in de Nederlandse samenleving. Je moet het elke dag gebruiken hoor Saina. Hoor je me?' Het meisje blijft met gesloten ogen liggen en zegt niets terug. 'Saina, hoor je me nog. Deze vibrator heb je nodig om echt goed te integreren,' herhaalt Joke op scherpe toon. Saina antwoordt: 'Ja Joke, ik begrijp je,' en zucht even, want zij moet nog bijkomen van het hevige orgasme. Daarna is het eventjes stil in de studentenkamer.

'Saina, Lex en ik gaan nu weg. Veel plezier met je vibrator. En gebruik het elke dag, want je moet nog meer integreren. O.k., we moeten nu weg. Daag.' Saina opent de ogen en kijkt naar Joke, die samen met Lex de kamer uitloopt en de voordeur dicht duwt. Ze blijft alleen achter in de lege kamer en zit minutenlang gedachteloos te staren naar het buisvormige ding in haar handen. Nu pas begrijpt zij waarvoor Nederlandse vrouwen deze machientjes voor gebruiken.

***

Go to previous Epage ... Go to next Epage

Go to Inhoudsopgave: (roman) 'Einde van de integratie'